ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ιστορικό

palia

Τι κοινό μπορούν να έχουν ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, Αναστάσιος, οι ζωγράφοι Αλέκος Φασιανός και Πέτρος Ζουμπουλάκης, o συγγραφέας Αντώνης Σαμαράκης, οι ποιητές Μίλτος Σαχτούρης, οι εκδότες Οδυσσέας Χατζόπουλος και Πέτρος Γαβριηλίδης,ο ηθοποιός Τρύφων Καρατζάς, ο σκηνοθέτης Λευτέρης Ξανθόπουλος καθώς και ο καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας Χρήστος Γιανναράς, ο μουσικοσυνθέτης Μάριος Στρόφαλης, και για ένα διάστημα ακόμη, ο Ντέμης Ρούσσος και ο Βλάσσης Μπονάτσος!

Και αυτοί, μόνον από τον χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών!
Σ αυτούς προστίθενται και λαμπροί επιστήμονες και πετυχημένοι επαγγελματίες, όπως οι Ανδρέας Φουστάνος, Μωρίς Γκατένιο, Αφοι Βουλγαράκη (ΓΙΟΥΛΑ) και οι πολιτικοί μας, Δημήτρης Ρέππας, Γιάννης Νικολάου, Γιάννης Δραγασάκης και Γιάννης Μπαλάφας κ πόσοι ακόμη που η αναγνωρισιμότητά τους, έγκειται στις πολυ υψηλές περγαμηνές σπουδών και προσφοράς τους στην κοινωνία.

Όλοι τους πέρασαν από τα θρανία του Β’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών. Κι αν οι νεότερες γενιές δεν γνωρίζουν ποιο είναι το σχολείο που έβγαλε όλες αυτές τις προσωπικότητες, ίσως θα τους είναι περισσότερο γνωστό ως… Villa Amalia!

Το 2012 μετά την εκκένωσή του αλλά και με στοχευμένες ενέργειες του Συλλόγου, αποφασιζεται η αναστήλωσή του και η επαναλειτουργία του ως σχολείο. Το ζητούμενο ήταν να αποδοθει και το ιστορικο του όνομα, σαν 2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΘΗΝΩΝ.

2o1

Σύμφωνα με τα ιστορικά δεδομένα, το 1932 το 1862 ανοίγει τις πόρτες του το Β’ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών, το οποίο στην πορεία των ετών έμελλε να γίνει γνωστό απλά ως… «Δεύτερο». Το κτήριο της γωνίας Αχαρνών και Χέυδεν δεσπόζει ακόμη και σήμερα ως πινελιά μεγαλοπρέπειας, παρά τις επιμέρους ιστορικές πληγές του, σε μια περιοχή εν πολλοίς υποβαθμισμένη που μέρα με την ημέρα βυθίζεται στα δικά της προβλήματα.

Ο ιστορικός χαρακτήρας του Δεύτερου δεν περιορίζεται στους διάσημους αποφοίτους του, αλλά και στο ότι τα προσχέδιά του αποτέλεσαν έργο του Ερνέστου Τσίλερ. Το κτήριο τόσο έξω όσο και μέσα διαθέτει πολλά νεοκλασικά στοιχεία, ωστόσο από παιδαγωγικής άποψης φαίνεται ασυμβίβαστο με τα σημερινά δεδομένα μιας σχολικής μονάδας.

Ενδεικτικό είναι ότι ένα εξατάξιο γυμνάσιο περιοριζόταν σε ένα προαύλιο 15Χ15 μέτρα, όμως η δικαιολογία για αυτό είναι ότι ο αρχικός του σκοπός δεν ήταν να αποτελέσει σχολείο. Χτίστηκε ως σπίτι, ένα από τα πολλά αστικά νεοκλασικά που γεμίζουν την περιοχή από τις παρυφές της Ομόνοιας και κατά μήκος της Αχαρνών και των παραλλήλων της μέχρι τα Πατήσια.

Η πορεία του Δεύτερου ως σχολείου διεκόπη στην περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν επιτάχθηκε από τις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής και χρησιμοποιήθηκε ως διοικητήριο. Μετά την απελευθέρωση επανήλθε στη σχολική του λειτουργία.

Όσον αφορά δε στις παιδαγωγικές τακτικές, αυτές προσαρμόζονταν εν πολλοίς στις αντιλήψεις της εποχής και περιγράφονται γλαφυρά στο βιβλίο της Σόνιας Γελουδάκη «Η εποχή των χαστουκιών». Μόνο από τον τίτλο μπορεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα, ενώ στην καλύτερη περίπτωση κάθε τάξη είχε 80 μαθητές! Το 2ο, χαρακτηρίστηκε σαν ένα από τα καλύτερα Γυμνάσια της εποχής, ο δε τότε διευθυντής του Λουκάς Πάτρας, έμεινε στην ιστορία για τις "δυναμικές εκπαιδευτικές" του μεθόδους.

sourmeli

Το σχολείο την μετέπειτα περίοδο, 1970 και μετά αποκαλέστηκε, προς τιμήν του τότε γυμνασιάρχου Τσάπαλη, ως "Τσαπτσαπ College", άτυπη μεν αλλά χαρακτηριστική ονομασία της εποχής, που το ακολούθησε και στη μεταφορά του ως λειτουργική μονάδα στα τέλη Νοεμβρίου του 1973, λίγες μέρες μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, όταν το σχολείο μεταφέρθηκε στο παλαιό αλλά ανακαινισμένο τότε κτίριο του Αρσακείου, στη συμβολή της οδού Αχαρνών με Σουρμελή.

Μέχρι τότε, το Δεύτερο αποτελούσε ορόσημο της περιοχής κάτω από την πλατεία Βικτωρίας. Το κτιριακό συγκρότημα αυτό, μικτής ιδιοκτησίας της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και του ΟΣΚ, συνέχισε τη δραστηριότητά του σαν Αρρένων μέχρι και το 1979. Στη συνέχεια από το 1980, έγινε μεικτό και οι τρεις τελευταίες τάξεις αποτέλεσαν το νεοσυσταθέν Β' Λύκειο ενώ με την πάροδο των ετών και τις προσπάθειες των επισήμων φορέων για ενσωμάτωση των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, το 2ο Γυμνάσιο μετασχηματίστηκε σε 2ο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο, έως ότου σταμάτησε τη λειτουργία του.
Όσο για το Λύκειο, μετακόμισε στο γειτονικό κτήριο του 42ου Λυκείου, από το οποίο, λίγο καιρό μετά, απορροφήθηκε.

 Από το 1973 και μέχρι το 1990, το κτήριο της Χέυδεν, παρέμεινε κενό, με τις φήμες στην περιοχή περί επαναλειτουργίας του – για να στεγάσει το γειτονικό 32ο Δημοτικό – να αναζωπυρώνονται συνεχώς, αλλά να παραμένουν φήμες. Κυρίως επειδή το ιδιοκτησιακό του καθεστώς παρέμενε ασαφές μεταξύ του Οργανισμού Σχολικών Κτηρίων και του Δήμου Αθηναίων.

2o2

Το Μάρτιο του 1990 ομάδα αντιεξουσιαστών κατέλαβε το χώρο, κάνοντας πράξη τα συνθήματα περί δικαιώματος στέγασης και αυτοδιαχείρισης. Η ίδια ομάδα είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς λίγο καιρό πριν να καταλάβει ένα εγκαταλειμμένο κτήριο στη λεωφόρο Αμαλίας, η οποία έδωσε τελικά το όνομά της στην κατάληψη: Villa Amalia.

Η παρουσία των αντιεξουσιαστών εκεί, αν και μετέτρεψε το ουσιαστικά ρημαγμένο κτήριο σε στέκι, αποτέλεσε κόκκινο πανί για πολλούς. Η αστυνομία γινόταν δέκτης παραπόνων από κατοίκους και επενέβαινε από καιρού εις καιρόν, εκκενώνοντας το χώρο, όμως σε λιγότερο από μία εβδομάδα η κατάληψη επανερχόταν δριμύτερη και με μεγαλύτερη δυναμική.

Στις δραστηριότητες της «Βίλας», περιλαμβάνονταν συναυλίες, πολιτικές εκδηλώσεις, αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο, θεατρικά έργα, ακόμη και μαθήματα ζωγραφικής για παιδιά, τα οποία επεκτείνονταν και στην οδό Χέυδεν.

photo apokatastasi

Η παρουσία της «Βίλας» πάνω από την οδό Αχαρνών και η δυναμική ξενοφοβικών στοιχείων στους κάτω από την Αχαρνών δρόμους έδωσε στο πάλαι ποτέ Δεύτερο ένα χαρακτήρα… συνοριακού φυλακίου. Η συνεχιζόμενη υποβάθμιση της περιοχής και παράλληλα η συσσώρευση εκεί παράνομων μεταναστών αποτέλεσε το σημείο τριβής μεταξύ αντιεξουσιαστών και ακροδεξιών, μετατρέποντας την Αχαρνών σε φυσικό σύνορο μεταξύ των δύο κόσμων και τη Villa Amalias σε… προπύργιο.

Πέραν της υποβάθμισης, η περιοχή συχνά μετατρεπόταν σε θέατρο οδομαχιών μεταξύ αντιεξουσιαστών, ακροδεξιών και αστυνομικών. Αφορμή, η στάση των μεν και των δε απέναντι στην παρουσία παράνομων μεταναστών.

Έπειτα από πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες της αστυνομίας, τελικά στις 20 Δεκεμβρίου του 2012 δυνάμεις των ΜΑΤ εισέβαλαν στο χώρο, εκκενώνοντάς τον. Στη διάρκεια της έρευνας εντοπίστηκαν μεταξύ άλλων πάνω από 1.000 άδεια μπουκάλια μπύρας, εύφλεκτο υγρό, αντιασφυξιογόνες μάσκες, κροτίδες, μεταλλικά σφαιρίδια και μικροποσότητα ινδικής κάνναβης.

anakatalipsi.jpgΤο κτήριο παρέμεινε έκτοτε φρουρούμενο από διμοιρίες των ΜΑΤ, ωστόσο το πρωί της 9ης Ιανουαρίου 2013, περίπου 100 άτομα προσπάθησαν να το ανακαταλάβουν. Ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας επενέβησαν παρουσία εισαγγελέα και μία ώρα μετά την απόπειρα ανακατάληψης κατάφεραν να εκκενώσουν ξανά το κτήριο.

Τα τελευταία γεγονότα σίγουρα δεν τιμούν έναν ιστορικό χώρο με πλούσια ιστορία που πλέον ανήκει και τυπικά στο χώρο της ιστορίας. Με το διαχωρισμό του εξατάξιου Γυμνασίου σε τριτάξιο Γυμνάσιο και τριτάξιο Λύκειο, το Β’ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών «έσπασε» σε 2ο Γυμνάσιο και 2ο Λύκειο.

Στη συνέχεια το παλαιό κτίριο του 2ου, βρισκόταν σε φάση αναστήλωσης και με απόφαση του Δήμου Αθηναίων, το έργο ανατέθηκε στον Ο.Σ.Κ. Απογυμνώθηκε εσωτερικά και δημιουργήθηκε ένα σχέδιο ανάπλασης του εσωτερικού του με στόχο να λειτουργήσει και πάλι ως σχολείο.

Η συμβολή του Συλλόγου Αποφοίτων ήταν σημαντική και καθοριστική στην λήψη αυτής της απόφασης, μιας και ένας από τους βασικούς λόγους ίδρυσης και λειτουργίας του, ήταν αφιερωμένος και σ αυτό τον στόχο που υλοποιήθηκε σιγά σιγά κ έτσι στις 24.01.2017, έγιναν επισήμως και τα εγκαίνια και παρουσιάστηκε η νέα μορφή του σαν 2ο ΓΕΛ - Θεόδωρος Αγγελόπουλος.

new building

Εμείς θα είμαστε παρόντες για να ενεργοποιούμε και να παροτρύνουμε κάθε θετική εξέλιξη στην ιστορική πορεία του σχολείου μας.