Για την εξασφάλιση κορυφαίας εμπειρίας πλοήγησης, το website χρησιμοποιεί cookies. 
Η πλοήγησή σας στις ιστοσελίδες μας δηλώνει ότι αποδέχεστε τη χρήση των cookies. 
Μπορείτε να απενεργοποιήσετε τη χρήση των cookies αλλάζοντας τις σχετικές ρυθμίσεις στον browser σας.

ka8igites

mauhtes

2ο Ελεύθερο ...για το desktop σας!

1600Χ1200 / 1920Χ1080 / 1366X788
Κατεβάστε στην επιθυμητή ανάλυση και αφού ανοίξετε την εικόνα, με δεξί κλικ την ορίζετετε ως desktop.

 

Δύο φωτογραφίες με έξι χρόνια διαφορά.

Πριν από το Πάσχα δοκιμάζοντας το νέο μου πολυμηχάνημα με την απαραίτητη βοήθεια του γιού μου, έτσι δεν κάνετε και σεις; και θέλοντας να δοκιμάσουμε τον scanner, έπεσα σε κάποιες φωτογραφίες του τότε. Έτσι με την σάρωση θα επετύγχανα και την διάσωσή τους αλλά και την αποστολή τους και επειδή ξέρετε ο χρόνος πια είναι σύμμαχος και όχι εχθρός, με την λογική ό,τι τώρα πια καταπιάνομαι μόνο με πράγματα με τα οποία περνάω καλά άρχισα να τις παρατηρώ.


Η μια είναι η μαθητική μου ταυτότητα της Α’ Γυμνασίου και αν θυμάμαι καλά έχω χρησιμοποιήσει την φωτογραφία απολυτηρίου από το Δημοτικό και η άλλη μια αυθόρμητη από την τελευταία μέρα στο σχολειό.
Τι δεν μεσολάβησε στο μεταξύ τους.
Πολιτικά η χώρα προσπαθούσε να ξεφύγει από τα τραύματα του εμφύλιου και η Δημοκρατία ακροβατούσε μεταξύ ΕΡΕ και ΕΚ για να καπελωθεί από τις κυνερνήσεις των αποστατών προάγγελος μια θλιβερής επταετίας που μας γύρισε στον πολιτικό και κοινωνικό μεσαίωνα σε μια εποχή που μια ελπιδοφόρα πρωτοπορία
έδινε ελπίδες για το άλμα προς τα μπρός.
Στην εκπαίδευση η μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου με εισηγητή τον Παπανούτσο πειραματιζόταν πάνω μας. Θα θυμάστε, πιστεύω τουλάχιστον οι συμμαθητές μου, ότι δώσαμε εξετάσεις για να μπούμε στο Γυμνάσιο εξετάσεις για την Α’ Λυκείου και φυσικά απολυτήριες.
Πέρα από αυτά και εξαμήνων!!!!! Τόσο καλά.
Κι’ όσον αφορά τον διεθνή ορίζοντα τον Νοέμβριο του ’63 δολοφονείται ο JFK για να δώσει την θέση του στον Nixon και το Βιετνάμ καλά κρατεί.
Τον Απρίλη του ’67 έπεσε η δυνατή σφαλιάρα. Κεφάλια μέσα πίσω ολοταχώς.
Η Δημοκρατία στο ψυγείο.
Αν θυμάμαι καλά ήταν Τρίτη και δεν μπορούσα να διασχίσω την πλ. Αττικής μια και ένας θερμοκέφαλος αξιωματικός είχε σκοτώσει έναν πολίτη που διέπραξε το μεγάλο "ατόπημα" να μην τον υπακούσει.
Η Μέση ανατολή φουντώνει με το πόλεμο των έξι ημερών τον Ιούνιο του ’67.
Μετά η φαντασία προσπάθησε να έρθει στην εξουσία αρχικά στο Παρίσι με τον Μάη του ’68 και μετά στο ξέσπασμα στα αμερικάνικα πανεπιστήμια του Μπέρκλεϋ και του Κολούμπια αλλά δεν τα κατάφερε.

Η εξουσία ποτέ δεν έχει φαντασία!

Στα ραδιόφωνα κυριαρχεί ο Μαστοράκης, ο Πετριδης ήρθε πιο μετά, και μας γνωρίζει τα νέα ακούσματα. Τα μουσικά πρωϊνά η απογευματινά στοWhiskyagogoείναι από τα πρώτα καταφύγια και παράλληλα τόποι για να γνωρίσουμε χορεύοντας και κανένα κορίτσι.

Το κινηματογραφικό A hard days night τωνBeatles μεταδίδει τα πρώτα υστερικά κρούσματα.
Λίγες μέρες πριν την “εθνοσωτήριο” να’σου και οι Rolling Stones στην Λεωφόρο, μέσα και ‘γω κοπάνα από απογευματινό μάθημα.
My sweet Lady Jane και satisfaction και μετά ξύλο πρώτες στάλες μιας καταιγίδας που πλησίαζε..
H συναυλία αυτή διακόπηκε βάρβαρα κι’ έτσι περίμενα 32 χρόνια για να δω το τέλος της το 1999 με τον γιο μου στο Ολυμπιακό στάδιο.
Απέναντι ο Σαββόπουλος και τα μπουρμπούλια του πουλάνε ΄΄ βρώμικο ψωμί’’.
Η μπάντα συνεχίζει να παιανίζει όπως πάντα αυτόνομη και ελεύθερη.
Το δρομολόγιό της πέραν της μαθητικής παρέλασης, που και εκεί λαθραία έμπαινε στην Πανεπιστημίου από την Αμερικής όταν εμφανιζότανε το κανονικό τμήμα,
καθοριζότανε από την θέση των Γυμνασίων θηλέων ιδιαίτερες προτιμήσεις, τα γειτονικά ένατο στην Λιοσίων και δέκατο πέμπτο αν δεν απατώμαι στην Κυψέλη.
Και να τα παράπονα μετά ότι τους χαλούσαμε τις γιορτές τους.

Το πρώτο πάρτι που θυμάμαι πήγα ήταν με τον καλό μου φίλο
τον Κώστα τον Απέργη στα ‘’Αγγλικά’’ του Στρατηγάκη κάπου στην Λιοσίων. Θυμάσαι Κώστα?
Ας κλείσουμε λοιπόν με την φωτογραφία της αποφοίτησης.
Χαμόγελα μα και ανησυχία.
Εντάξει το τελειώσαμε αυτό αλλά τι γίνεται μετά.
Από δεξιά προς αριστερά αποθανατίστηκαν οι:
Kορατσώνας, οι καθηγητές μας Ευθυμίου, Αλεξανδράκης, Οικονόμου, Αθανασάκης, Πάτρα, Μποτετζάγιας με δίπλα του τον Ανδρέα Θεοδώρου που μας λείπει.
Δεύτερη σειρά Κυρίτσης, Κοκκίνης, Ζιρώ, καθηγητής Ζάφειρας, Καγιάς, Λαμπρόπουλος, Κρυμήζης, Κωνσταντίνου, Μαντζουράνης, Κριεκούκης.
Τρίτη σειρά Λουτράδης, Ζούρας, Κοπανάκης, Ιωακείμ, Κακούρης, Κουράκλης, Καραζέρης.
Τέταρτη καθηγητής Γκόφας, συμμαθητής μας από άλλο τμήμα που να με συμπαθά δεν θυμάμαι το όνομά του, ο υπογράφων και ο Κοτσώνης.
Τελευταία σειρά Ζήσης, Κάσης κι’ αυτός στον χώρο των αγγέλων, Καίσαρης, Καβαθάς, Κονές.
Απρίλης του 2010 και πάλι πρέπει να το παλέψουμε.
Αλήθεια πόσες ανάσες μας έχουν μείνει ακόμα?
Στέφανος Καντούνης

Ο Σύλλογος, με 2 λόγια...

Η εφημερίδα των συμμαθητών

Οι Συμμαθητές γράφουν...

anamniseis

To ανακαινισμένο σχολείο
2o ΓΕΛ Αθηνών -
"Θεόδωρος Αγγελόπουλος"

2ogel