Για την εξασφάλιση κορυφαίας εμπειρίας πλοήγησης, το website χρησιμοποιεί cookies. 
Η πλοήγησή σας στις ιστοσελίδες μας δηλώνει ότι αποδέχεστε τη χρήση των cookies. 
Μπορείτε να απενεργοποιήσετε τη χρήση των cookies αλλάζοντας τις σχετικές ρυθμίσεις στον browser σας.

ka8igites

mauhtes

Για την οθόνη σας! 1600Χ1200 / 1920Χ1080 / 1366X788


 

Ασχημονούσαν κατά τη διάρκεια του μαθήματος!

Στην Α! Τάξη του Γυμνασίου, το 1963, είχα την πρώτη οδυνηρή εμπειρία, που τώρα φαίνεται ως μια κωμικοτραγική σκηνή, τότε όμως πρωτάκι, παρ’ ολίγο να μου στοιχίσει ακριβά.

Σίγουρα, για να τη θυμάμαι μετά από μισό αιώνα, έχει καταγραφεί ως αδικία των διδασκόντων απέναντι σε δωδεκάχρονα παιδιά. Το παρακάτω κειμενάκι έχει τη θέση «απολογίας» για κάτι που δεν μπορέσαμε να κάνουμε τότε.

Είμαστε στο Α! δίμηνο της πρώτης Γυμνασίου λοιπόν, το μάθημα γίνεται στο υπόγειο του σχολείου. Καθηγητής ο αείμνηστος φιλόλογος Πανούσης, μια αριστοφανική φυσιογνωμία με μύτη έντονα πρησμένη, κόκκινη και μάτια μικρά πονηρά, που γινόντουσαν μικρότερα, όταν γελούσε.

Πάντα εύρισκε κάτι χαριτωμένο να σχολιάσει για τα κείμενα του Ζούκη που μας δίδασκε. Στην τάξη είμαστε 65 μαθητές, απορίας άξιον πώς χωρούσαμε τόσοι πολλοί σε μια υπόγεια αίθουσα. Φυσικά καθόμαστε τρεις- τρεις.

Κάπου στα τελευταία θρανία καθόμουν μαζί με τον Κώστα Λ. και τον Τάσο Ι, συμμαθητές από το Δημοτικό. Ο Κωστάκης είχε τη φαεινή ιδέα να ζωγραφίσει το Σπίθα από το «Μικρό Ήρωα» στο πρόχειρο τετράδιό μου, κάπου εκεί εγώ γέλασα, μας πήρε χαμπάρι ο Πανούσης και μας σηκώνει στον πίνακα, μαζί με το επίμαχο πρόχειρο. Φαίνεται όμως ότι η όρασή του δεν ήταν καλή ή δε διάβαζε «Μικρό Ήρωα» ο φιλόλογός μας, γιατί τον πληθωρικό Σπίθα τον εξέλαβε ως γυμνή γυναίκα.

Γίνεται η σχετική διαπόμπευση στην τάξη περί του «ποιόντος» των τριών συμμαθητών και το χειρότερο στην κρίσιμη ερώτηση «τι δουλειά κάνει ο πατέρας σου» απάντησα «φούρναρης». Το σχετικό χάχανο από τους υπόλοιπους συμμαθητές με έκανε να αισθάνομαι ότι άνοιξε η γη να με καταπιεί. Εκείνη την εποχή είχαμε και ένα μικρό ατομικό βιβλιάριο, το ποινολόγιο.

Έγραψε λοιπόν ο Πανούσης ότι «ασχημονούσαν κατά τη διάρκεια του μαθήματος». Επί πλέον κάλεσε τους γονείς μας στο σχολείο, όπου παρουσία του Γυμνασιάρχη Ηλία Τζαμαλούκα, τους ενημέρωσε για το ήθος των παιδιών τους.

Ο καημένος ο πατέρας μου ερχόταν πάντα στο σχολείο κουστουμαρισμένος, ευθυτενής και έφευγε ράκος, δεν έβλεπε τα σκαλιά της εξόδου να κατέβει μ’ αυτά που άκουσε για το μοναχογιό του. Το χειρότερο απ’ όλα ήταν ότι χωρίς να με εξετάσει με φιλοδώρησε στο πρώτο δίμηνο με ένα 7 στα Αρχαία και στα Νέα Ελληνικά. Τρόμαξα να περάσω την τάξη.
Φίλιππος Β.

Ο Σύλλογος, με 2 λόγια...

Η εφημερίδα των συμμαθητών

Οι Συμμαθητές γράφουν...

anamniseis

To ανακαινισμένο σχολείο
2o ΓΕΛ Αθηνών -
"Θεόδωρος Αγγελόπουλος"

2ogel