Για την εξασφάλιση κορυφαίας εμπειρίας πλοήγησης, το website χρησιμοποιεί cookies. 
Η πλοήγησή σας στις ιστοσελίδες μας δηλώνει ότι αποδέχεστε τη χρήση των cookies. 
Μπορείτε να απενεργοποιήσετε τη χρήση των cookies αλλάζοντας τις σχετικές ρυθμίσεις στον browser σας.

Προτάσεις Συνταγματικής αναθεώρησης

2018-11-15. Β Γυμνάσιο - Λύκειο Αρρένων Αθηνών, Τάξη του ’63.

 

Προτάσεις Συνταγματικής αναθεώρησης

 Bασικές διατάξεις, TMHMA A, Moρφή του πολιτεύματος

 

Άρθρο 2, παράγραφος 1 :

Ισχύουσα διάταξη:

  1. O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας

 

Η δική μας πρόταση, συμπληρωματική :

  1. O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας

Η Ζωή,  και ιδιαίτερα η υψηλότερη έκφρασή της,  η Ζωή που έχει συνείδηση του εαυτού της,  ο Άνθρωπος, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μέσο  στην υπηρεσία οποιοδήποτε άλλου, δήθεν υπέρτερου, η μεταφυσικού σκοπού, οπότε γίνεται αναλώσιμος.

 Ο Άνθρωπος είναι  αξία καθ’ εαυτόν,  είναι Αυταξία,  και πρέπει πάντοτε να υπηρετείται ως σκοπός, είναι πάντοτε σκοπός,  ο τελικός σκοπός.

Ο άνθρωπος είναι το μέτρο όλων των αξιών και όλων των πραγμάτων, και του χρήματος. [1]

 

Παιδεία και εκπαίδευση

Άρθρο 16 παράγραφος 2 :

Ισχύουσα διάταξη:

  1. H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτoυς και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τoυς σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.

 

Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας:

Επιτρέπεται η ίδρυση πανεπιστημίων από ιδιώτες υπό την εποπτεία ανεξάρτητης αρχής η οποία θα διασφαλίζει τους όρους για την υψηλή ποιοτική στάθμη των παρεχόμενων σπουδών. Διασφαλίζεται η αυτοτέλεια και η αυθυπαρξία των δημόσιων ΑΕΙ. Το κράτος μεριμνά για τη δημιουργία πρότυπων σχολικών δομών.

 

Η προτεινόμενη δική μας πρόταση διαμορφώνει την παράγραφο 2  ως εξής:

  1. H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτoυς και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων και την ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης.

Αντικαθίσταται η φράση «και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τoυς σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες» με τις ακόλουθες φράσεις:

 

Η 9χρονη  υποχρεωτική εκπαίδευση  είναι άσκηση Ελευθερίας και Δημοκρατίας για την διάπλαση  ελεύθερων, αυτόνομων και υπεύθυνων  πολιτών, στη βάση της ισότητας που αποτελεί προϋπόθεση της ελευθερίας.

Η Επαγγελματική εκπαίδευση ρυθμίζεται αναλόγως τον αναγκών  στα αντίστοιχα επαγγέλματα, παρέχεται κατόπιν διαγωνιστικών εισαγωγικών εξετάσεων  ώστε να διασφαλίζεται επάρκεια ικανοτήτων, και χορηγεί πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα επίσης κατόπιν διαγωνιστικών εξετάσεων ώστε να εξασφαλίζεται  και επαγγελματική επάρκεια.

Όλοι οι πολίτες  ανεξαρτήτως ικανοτήτων έχουν δικαίωμα σε εγκύκλια δια βίου  μάθηση, η οποία δεν παρέχει επαγγελματικά δικαιώματα

 

Σημείωση:

Τόσο η διάπλαση ελεύθερων και υπεύθυνων πολιτών  όσο και η επαγγελματική επάρκεια  δεν είναι ιδιωτική υπόθεση αλλά δημόσιο αγαθό  και δεν μπορεί να είναι αντικείμενο αγοραπωλησίας.

Δεν μπορεί να προκύψει Δημοκρατική παιδεία  από ιδιώτες, και κερδοσκοπικά ιδρύματα; είναι αντίφαση εν τοις όροις (Contradictio  in terminis).

 

Άρθρο 106, παράγραφος 2 :

Ισχύουσα διάταξη:

  1. H ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.

 

Η δική μας πρόταση, συμπληρωματική της παραγράφου 2:

  1. H ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.

Για την οικονομική ανισότητα  που δημιουργείται από το μη δουλευμένο  χρήμα.:

Το χρηματικό κεφάλαιο το οποίο αυξάνει εκτός εργασίας και εκτός παραγωγής - παραγωγικών επενδύσεων, (unearned income, μη δουλεμένο χρήμα), πρέπει να φορολογείται με ποσοστό 80 έως 98% [2],  και να χρησιμοποιείται για την διαρκή πλήρη απασχόληση όσων είναι ικανοί για εργασία, και για την δημιουργία και συντήρηση των Υποδομών.

 

 

Για την εργασία.

Άρθρο 22 παράγραφος 1 :

Ισχύουσα διάταξη:

  1. H εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Kράτoς, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι oι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.

 

Η δική μας πρόταση, συμπληρωματική της παραγράφου 1:

Η αύξηση του ΑΕΠ που προκύπτει από εργασία και επενδύσεις στην παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών, πρέπει να εξασφαλίζει στο τέλος του έτους αξιοπρεπείς αμοιβές στους εργαζόμενους, και λογικές αποδόσεις στους επενδυτές,  και το υπόλοιπο να διατίθεται για την χρηματοδότηση της πλήρους απασχόλησης, αξιοπρεπών συντάξεων, υγείας και Παιδείας.

 

Στο τέλος του Άρθρου 22 προστίθεται Επιπλέον Συμπληρωματική παράγραφος  6 :

 

Για την και την αντιμετώπιση της ανεργίας και την πλήρη απασχόληση.

 

Η πλήρης απασχόληση είναι  δικαίωμα και υποχρέωση όλων των πολιτών,  οι οποίοι είναι ικανοί για εργασία,  και ταυτόχρονα είναι υποχρέωση του Κράτους.

Η επιβολή της πλήρους απασχόλησης από τα λεγόμενα δημοκρατικά κράτη μόνο σε καιρό πολέμου, και από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα κατά κανόνα, δείχνει αφενός ότι αυτό είναι δυνατό, και  αφετέρου  αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει καμία  λογική δικαιολογία για την ύπαρξη ανεργίας.

 Επιδόματα ανεργίας  είναι άνευ νοήματος σε όσους είναι ικανοί για εργασία,  η πλήρης απασχόληση είναι η απάντηση.

Σε όσους δεν μπορούν να εργαστούν, το ελάχιστο εγγυημένο  εισόδημα πρέπει να διασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση,  και σε όσους δεν είναι ικανοί για πλήρη απασχόληση με αξιοπρεπείς αμοιβές το ελάχιστο εγγυημένο  εισόδημα  πρέπει να συμπληρώνει το εισόδημα από μερική απασχόληση.

Η  εργασία για όλους  καταργεί την ανάγκη ύπαρξης επιδομάτων ανεργίας.

Όσοι χάνουν την εργασία τους,  πρέπει να προσλαμβάνονται σε κοινωφελείς υπηρεσίες με πλήρη απασχόληση, και αξιοπρεπείς αμοιβές με ειδική τραπεζική κάρτα, η οποία θα τους επιτρέπει την αγορά προϊόντων και υπηρεσιών μόνο  Ελληνικής παραγωγής, με σκοπό η αύξηση της ζήτησης της εγχώριας παραγωγής να οδηγήσει στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στις οποίες  και θα προσλαμβάνονται σύντομα όσοι έχουν χάσει  την εργασία τους.

 

 

Λαϊκές Συνελεύσεις και Εθνοσυνέλευση

Άρθρο 102,  Οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης

Ισχύουσα διάταξη

  1. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Οι αρχές τους εκλέγονται με καθολική και μυστική ψηφοφορία, όπως νόμος ορίζει.

Προτεινόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ

  1. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Οι αρχές τους εκλέγονται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία και με αναλογικό εκλογικό σύστημα, όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει τη συγκρότηση και λειτουργία τοπικών λαϊκών συνελεύσεων, καθώς και τις προϋποθέσεις και τον τρόπο διενέργειας τοπικών δημοψηφισμάτων και λαϊκών πρωτοβουλιών σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης.

 

Δική μας πρόταση:

Με νόμο ορίζεται  η συγκρότηση  τακτικών κάθε μήνα τοπικών λαϊκών συνελεύσεων  σε κάθε χωριό ή συνοικία, τόσο για τοπικά όσο και για γενικά θέματα.

Οι αποφάσεις  λαμβάνονται με πλειοψηφία των παρόντων, από τους οποίους αναδεικνύεται με κλήρωση ένας Εκπρόσωπος ο οποίος μεταφέρει τις αποφάσεις στη λαϊκή συνέλευση του Δήμου ή του Δημοτικού διαμερίσματος των μεγάλων πόλεων, οι  οποίες επίσης συνέρχονται σε τακτικές μηνιαίες συνελεύσεις.

Οι αποφάσεις των  δημοτικών λαϊκών συνελεύσεων (των δήμων και των μεγάλων δημοτικών διαμερισμάτων) λαμβάνονται με πλειοψηφία των παρόντων  από τους οποίους  με κλήρωση αναδεικνύεται ένας Πληρεξούσιος ο οποίος αποτελεί μέλος της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης που συνέρχεται στην Παλιά Βουλή και αποφασίζει για κάθε θέμα υπερτοπικής ή Εθνικής  σημασίας,  με πλειοψηφία των παρόντων.

Οι κληρωτοί Εκπρόσωποι και Πληρεξούσιοι είναι ανά πάσα στιγμή ανακλητοί, και  συμμετέχουν υποχρεωτικά στις μηνιαίες λαϊκές συνελεύσεις που τους εξέλεξαν στις οποίες λογοδοτούν για την ανανέωση ή μη της εντολής τους,  

 Οι αποφάσεις της των τοπικών λαϊκών Συνελεύσεων και της  Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης είναι  ηθικά δεσμευτικές για την τοπική αυτοδιοίκηση, τις Περιφέρειες και την Κεντρική Κυβέρνηση.

 

Αθανάσιος Καραμπέλης

 

[1].  Για την Διάκριση του Καλού και του Κακού.

Η ιστορία των  θρησκειών και όλων των ιδεολογιών, που είναι βαμμένες με το αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων,  δείχνει  ότι οι ιδεολογίες  αγνοούν και αδιαφορούν  για το καλό και το κακό.

Όμως οι έννοιες του καλού και του κακού  δεν υπάρχουν στη φύση, ούτε και οι έννοιες του σωστού και του λάθους,  του δίκαιου και του άδικου,  του ωραίου και του άσχημου, ή του ηθικού και του ανήθικου.

Οι έννοιες αυτές και η διάκριση του καλού και του κακού αναδύονται, ή όχι, μόνο από τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους.

Οι έννοιες του καλού, του ηθικού, του δίκαιου κλπ προκύπτουν μόνο όταν οι σχέσεις των ανθρώπων είναι άμεσες, απροϋπόθετες, αδιαμεσολάβητες και αδιαπραγμάτευτες, δηλαδή σχέσεις ισότητας και Δικαιοσύνης.

Ισονομία λεγόταν αρχικά η δημοκρατία, διότι η ισότητα  αποτελεί την  αναγκαία προϋπόθεση της ελευθερίας και της αυτονομίας,  Για να είναι ο άνθρωπος ελεύθερος ως ίσος πρέπει να είναι αυτόνομος, όχι ετερόνομος  δηλ. όχι υπάκουος - υπήκοος,  αλλά αυτόνομος - ελεύθερος,  ώστε να είναι ίσος προς όλους  και δημιουργός του εαυτού του,  να είναι ο ίδιος η αιτία του εαυτού του,  (casua sui).

Αντίθετα οι έννοιες του κακού, του άδικου, του λάθους κλπ  προκύπτουν όταν οι σχέσεις των ανθρώπων διαμεσολαβούνται  ιδιοτελώς από το ατομικό συμφέρον σε βάρος του συμφέροντος του άλλου και αδιαφόρως του γενικού συμφέροντος , όταν δηλ. είναι  σχέσεις  εξουσίας και δύναμης,  κυριαρχίας και υποταγής,  οπότε το καλό, το δίκαιο κλπ ταυτίζεται με το συμφέρον του ισχυρού, και οι αντίστοιχες έννοιες χάνουν το νόημά τους.

 Τότε η νομιμότητα μπορεί να διασφαλιστεί μόνον με αυστηρές τιμωρίες,  ώστε η  παραβατικότητα να κοστίζει στο άτομο περισσότερο από την νομιμοφροσύνη.

Το πολίτευμα τότε είναι αριστοκρατικό - ολιγαρχικό, και. μόνο κατ όνομα  δημοκρατικό. Και οι άνθρωποι δεν είναι ελεύθεροι πολίτες αλλά υπάκουοι υπήκοοι, και στην πραγματικότητα είναι δούλοι,  και μάλιστα χωρίς συναίσθηση της υποτέλειάς τους.

 

[2] Σημείωση:  Κατά  τη “χρυσή 25ετία του καπιταλισμού” το μη δουλεμένο χρήμα φορολογείτο στις ΗΠΑ  με 80%!,  και στην Αγγλία με 98%.!!

Στην  πραγματικότητα επρόκειτο για κατάσχεση του μη δουλευμένου χρήματος!.  

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τον σημερινό «κανόνα» των εργαζόμενων φτωχών από την μία, που δουλεύουν σαν σκλάβοι  σε 2 - 3 δουλειές, και από την άλλη των χωρίς κόπο εισοδηματιών  κροίσων.

mauhtes

Η εφημερίδα των συμμαθητών

To ανακαινισμένο σχολείο
2o ΓΕΛ Αθηνών -
"Θεόδωρος Αγγελόπουλος"

2ogel

Οι Συμμαθητές γράφουν...

anamniseis